Πόσο μικρόψυχο να θεωρείται πως η ζωή ενός ανθρώπου χάνει την αξία της επειδή δεν ταιριάζει στα «στάνταρ» κάποιων!Η ζωή δεν μετριέται με την ικανότητα να περπατάς, αλλά με την ικανότητα να αγαπάς, να δημιουργείς, να νιώθεις, να ονειρεύεσαι!
Οι άνθρωποι με αναπηρία δεν είναι «όμηροι» της κατάστασής τους, αλλά αγωνιστές, δημιουργοί, πηγή έμπνευσης. Δεν χρειάζονται λύπηση, χρειάζονται σεβασμό, ισότητα και ευκαιρίες. Όποιος πιστεύει πως «είναι καλύτερο να μην ζεις» αν έχεις μια αναπηρία, μήπως είναι ο ίδιος τουλάχιστον ανόητος στη σκέψη και στην καρδιά;
Αρκετά με τις επικίνδυνες αντιλήψεις που μειώνουν την αξία της ζωής! Η κοινωνία μας χρειάζεται λιγότερη προκατάληψη και περισσότερη αποδοχή, περισσότερη συμπερίληψη και λιγότερες στερεοτυπικές αντιλήψεις που μειώνουν την αξία της ζωής. Ας μάθουμε να σεβόμαστε και να εκτιμούμε κάθε μορφή ύπαρξης.
Κάθε ζωή αξίζει. Χωρίς «ναι μεν αλλά».
Και με αυτό το μήνυμα οφείλουμε να παρέχουμε ευκαιρίες καθημερινής ευαισθητοποίησης των παιδιών, αλλά και των ‘ενηλίκων – προτύπων’ για αυτά, ώστε να κατανοούν από πολύ μικρή ηλικία ότι η αξία κάθε ανθρώπου δεν καθορίζεται από τη φυσική του κατάσταση και τη ‘διαφορετικότητά’ του, αλλά από το πνεύμα, την καρδιά και την ψυχή του!
