3 Δεκεμβρίου – Παγκόσμια ημέρα ευαισθητοποίησης για την αναπηρία

3 Δεκεμβρίου – Παγκόσμια ημέρα ευαισθητοποίησης για την αναπηρία. – 5ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΕΡΑΚΑ – ΚΩΔ: 9521010 (sch.gr)

ΔΙΑΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ -Υλικό

Στο σχολείο μας σεβόμαστε τα δικαιώματα όλων των παιδιών και αγωνιζόμαστε για την προάσπισή τους.

Με τη ευκαιρία της ημέρας των δικαιωμάτων των παιδιών (20-11) παραθέτουμε αναφορά στον Γιάνους Κόρτσακ (Janusz Korczak, 22 Ιουλίου 1878 ή 1879 – 5 Αυγούστου 1942) ο οποίος ήταν Πολωνός παιδίατρος, παιδαγωγός, συγγραφέας, δημοσιογράφος, κοινωνικός ακτιβιστής και αξιωματικός του πολωνικού στρατού. Το πραγματικό του όνομα ήταν Χένρυκ Γκόλντσμιτ (Henryk Goldszmit), επίσης γνωστός και ως ο Γερο-δόκτωρ ή ο Κύριος δόκτωρ.

Τα βασικά στοιχεία της αντίληψης του Κόρτσακ για την εκπαίδευση είναι:

• η απόρριψη της βίας – σωματικής και λεκτικής, όπως αυτή προκύπτει από την υπεροχή της ηλικίας ή της ισχύος κάποιας θέσης
• η ιδέα της εκπαιδευτικής αλληλεπίδρασης μεταξύ των ενηλίκων και των παιδιών, η οποία διευρύνει τον ορισμό της κλασικής παιδαγωγικής
• η πεποίθηση ότι κάθε παιδί είναι ένα ανθρώπινο ον, στον ίδιο βαθμό όπως ένας ενήλικας
• η αρχή ότι η εκπαιδευτική διαδικασία πρέπει να λαμβάνει υπόψη την ιδιαιτερότητα του κάθε ατόμου
• η πίστη ότι ένα παιδί ξέρει πολύ καλά τις ανάγκες, φιλοδοξίες και συναισθήματα του και ως εκ τούτου θα πρέπει να έχει δικαίωμα οι απόψεις του να λαμβάνονται υπόψη από τους ενήλικους
• η χορήγηση στο παιδί του δικαιώματος στο σεβασμό, στην άγνοια και στις αποτυχίες, στη γνώμη και στη δική του ιδιοκτησία
• η αναγνώριση της διαδικασίας ανάπτυξης του παιδιού ως μιας σκληρής διαδικασίας.

ΦΩΤΟ: https://press.ert.gr/

Ο Κόρτσακ ήταν καινοτόμος και πρωτοποριακός παιδαγωγός, εκπαιδευτικός και συγγραφέας κειμένων για τη θεωρία και την πρακτική της εκπαίδευσης. Θεωρείται πρόδρομος στην υπεράσπιση και την προώθηση θεμάτων που αφορούν τα δικαιώματα και την πλήρη ισότητα των παιδιών. Ως διευθυντής ορφανοτροφείου δημιούργησε, μεταξύ άλλων, δικαστήριο μεταξύ των παιδιών για την επίλυση δικών τους συναδελφικών υποθέσεων. Εκεί εξέταζαν θέματα που υπέβαλαν τα ίδια. Σε αυτό το δικαστήριο επίσης, τα παιδιά είχαν τη δυνατότητα να προσφεύγουν κατά των εκπαιδευτών τους.

Η Άλκη Ζέη έχει πει γι’ αυτόν: «Αν έχει μείνει στην ιστορία ο Πολωνοεβραίος συγγραφέας Γιάνους Κόρτσακ είναι όχι τόσο για το συγγραφικό του έργο όσο για το παιδαγωγικό. Πρωτοπόρος για τα υπέρ του παιδιού δικαιώματα, αγωνιζόταν γι’ αυτά μάλιστα σε μια εποχή που σχεδόν κανένας δεν ασχολιόταν. “Δεν είναι παιδιά, είναι άνθρωποι”. Κι αυτή δεν ήταν μια φράση που απλώς την έλεγε αλλά την εφάρμοζε. Στο ορφανοτροφείο που ήταν διευθυντής είχε συντάξει μαζί με τα παιδιά ένα δικό τους Σύνταγμα, ένα δικό τους κοινοβούλιο καθώς κι ένα δικό τους δικαστήριο. Έτσι μερικές φορές ήταν αναγκασμένος ο ίδιος να λογοδοτεί σ’ αυτό το δικαστήριο της ‘παιδικής δημοκρατίας’ για κάποια δικά του λάθη». 

Εμπνεύστηκε επίσης από την θεωρία του παιδαγωγικού προοδευτισμού, αναπτυγμένη, μεταξύ άλλων, από τον Τζων Ντιούι, και από το έργο των Decroly και Μοντεσσόρι και των πιο παλιών παιδαγωγών όπως ο Πεσταλότσι, Σπένσερ, Φρέμπελ. Γνώριζε τις παιδαγωγικές αντιλήψεις του Τολστόι [51]. Τόνιζε επίσης την ανάγκη για διάλογο με τα παιδιά.

Ο Κόρτσακ ήταν υποστηρικτής της χειραφέτησης του παιδιού, της αυτοδιάθεσής του, του αυτοπροσδιορισμού και του σεβασμού των δικαιωμάτων του. Οι τρόποι αυτοδιοίκησης των εποπτευόμενων από τον Κόρτσακ ιδρυμάτων στηρίζονταν σε καθημερινή βάση στις αρχές της δημοκρατίας, τις οποίες ο Κόρτσακ στον ίδιο βαθμό εφάρμοζε στα παιδιά και στους ενήλικους. Έλεγε: «ένα παιδί συσχετίζεται και κατανοεί όπως ένας ενήλικας – μόνο που δεν έχει ακόμα τις ίδιες εμπειρίες».

Πηγή: https://el.m.wikipedia.org/

---

Μικρή ταινία. Παρουσιάζει ο Philippe Meirieu, Ελληνικοί υπότιτλοι:

Janusz Korczak – Γιάνους Κόρτσακ (1878-1942)

Η Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού, αποτελεί μια υπενθύμιση για τη σημασία της προστασίας, της φροντίδας και της ενδυνάμωσης των παιδιών σε όλο τον κόσμο.
Τι σημαίνουν τα δικαιώματα των παιδιών;
Τα παιδιά έχουν το δικαίωμα:

• Να μεγαλώνουν με αγάπη και φροντίδα.
• Να έχουν πρόσβαση σε εκπαίδευση και υγεία.
• Να προστατεύονται από κάθε μορφή εκμετάλλευσης και βίας.
• Να εκφράζουν ελεύθερα τη γνώμη τους.
  Παρόλο που έχουν γίνει σημαντικά βήματα παγκοσμίως, εκατομμύρια παιδιά εξακολουθούν να ζουν σε συνθήκες φτώχειας, πολέμου, κακοποίησης ή να στερούνται βασικά αγαθά όπως η τροφή και το καθαρό νερό.
  Πώς μπορούμε να συμβάλλουμε;

1. Ενημέρωση και ευαισθητοποίηση.Μιλήστε στα παιδιά και στους γύρω σας για τα δικαιώματα και τις ανάγκες των παιδιών.
2. Στήριξη φιλανθρωπικών οργανώσεων.Υπάρχουν πολλές δράσεις που στοχεύουν στη βελτίωση των συνθηκών ζωής των παιδιών.
3. Ανάληψη προσωπικής ευθύνης.Η κατανόηση και ο σεβασμός στις ανάγκες των παιδιών, είτε στην οικογένειά μας είτε στην κοινότητά μας, είναι το πρώτο βήμα.
   Ας μην ξεχνάμε πως κάθε παιδί είναι ο αυριανός πολίτης του κόσμου. Η φροντίδα για τα παιδιά σήμερα είναι επένδυση σε ένα καλύτερο αύριο.
   “Κάθε παιδί έχει δικαίωμα να ζει, να αγαπιέται και να ονειρεύεται.”
   Ας κάνουμε όλοι μαζί τη διαφορά!

---

Απόσπασμα βιβλίου, Το δικαίωμα του παιδιού στον σεβασμό :

«Πιο σπάνια είμαστε σύμβουλοι της παρηγοριάς, πιο συχνά αυστηροί κριτές. Η άμεση ετυμηγορία και η τιμωρία μόνο ένα αποτέλεσμα έχουν: Σπανιότερες, αλλά λόγω αυτού ισχυρές και πεισματάρικες, θα είναι οι προκαλούμενες από την πλήξη και την αντίδραση σκανταλιές. Εξού και η ενίσχυση της επιτήρησης, το τσάκισμα της αντίστασης, η προστασία από τις εκπλήξεις. Ιδού ο κατήφορος του παιδαγωγού: υποτιμά, δεν εμπιστεύεται, υποψιάζεται, παρακολουθεί, τσακώνει, επιπλήττει, κατηγορεί και τιμωρεί, ψάχνει κατάλληλους τρόπους για να προλαμβάνει, όλο και πιο συχνά απαγορεύει και όλο και πιο απολυταρχικά αναγκάζει. Δεν αναγνωρίζει την προσπάθεια του παιδιού να γεμίσει με επιμέλεια μια σελίδα του τετραδίου ή μια σελίδα ζωής, μόνο ψυχρά ισχυρίζεται: Λάθος»

Απόσπασμα, Το δικαίωμα του παιδιού στον σεβασμό:

«Το παιδί είναι ένας ξένος -δεν καταλαβαίνει τη γλώσσα, δεν ξέρει τους δρόμους, δεν ξέρει τους νόμους, ούτε και τα έθιμα. Κάποιες φορές μόνο του προτιμά να ψάξει- όταν συναντά δυσκολίες, παρακαλά για οδηγίες και συμβουλές. Του χρειάζεται ξεναγός ο οποίος με ευγένεια θα απαντά στις ερωτήσεις του. Σεβασμός στην άγνοιά του!»

Αποσπάσματα από την παιδαγωγική του:

“Τα παιδιά αξίζουνε σεβασμό όπως ακριβώς κι οι μεγάλοι. Μπορεί να μην ξέρουν πολλά και μπορεί να μην είναι σε θέση να κάνουν πολλά, είναι ωστόσο το μέλλον, αυτό που θα γίνουν όταν μεγαλώσουν προστάζει να τα σεβόμαστε όσο και τους μεγάλους”.

”Τα παιδιά δεν είναι άνθρωποι του αύριο αλλά άνθρωποι του σήμερα. Έχουν το δικαίωμα να τα παίρνουν στα σοβαρά και να τους φέρονται με σεβασμό και τρυφερότητα. Πρέπει να τους επιτρέπεται να μεγαλώνουν σε αυτό που θέλουν να γίνουν, στο άγνωστο άτομο που υπάρχει μέσα στο καθένα από αυτά και που αποτελεί την ελπίδα για το μέλλον. Δύο δικαιώματα είναι ιδιαιτέρως σημαντικά, το δικαίωμα να τα αγαπούν και το δικαίωμα να τα σέβονται”.

”Λανθασμένη είναι και η υπερβολική προστασία, τα παιδιά πρέπει να αποκτούν εμπειρίες να παίρνουν ρίσκα, να μαθαίνουν από τα λάθη τους”.

---

Σαν ευχή και υπενθύμιση για την Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού ας θυμηθούμε πάλι τα δικαιώματα του παιδιού, όπως τα κατέγραψε ο Γιάνους Κόρτσακ:

Το δικαίωμα να αγαπάει και να αγαπιέται
Το δικαίωμα στο σεβασμό
Το δικαίωμα να μεγαλώνει και να αναπτύσσεται με τις καλύτερες συνθήκες.
Το δικαίωμα να ζει στο παρόν
Το δικαίωμα να είναι ο εαυτός του
Το δικαίωμα να κάνει λάθη.
Το δικαίωμα να αποτυγχάνει
Το δικαίωμα να το παίρνουν στα σοβαρά
Το δικαίωμα να επιθυμεί, να ζητάει και να διεκδικεί
Το δικαίωμα να έχει μυστικά
Το δικαίωμα να σέβονται τα υπάρχοντά του – όσο ασήμαντα κι αν είναι αυτά
Το δικαίωμα να κρίνεται από ένα δικαστήριο παιδιών της ηλικίας του
Το δικαίωμα στην υπεράσπιση
Το δικαίωμα να πιστεύει
Το δικαίωμα στην εκπαίδευση
Το δικαίωμα να αντιστέκεται στην εκπαίδευση
Το δικαίωμα να διαμαρτύρεται.

---

Το έργο του Κόρτσακ έχει μεγάλη αξία, διαχρονικά. Ιδίως όμως στις μέρες μας, που τόσα παιδιά έρχονται αντιμέτωπα με σοβαρές παραβιάσεις δικαιωμάτων τους, λόγω της κρίσης, της αυξανόμενης ανεργίας, της διαρκώς εξαπλούμενης βίας, της προσφυγιάς και των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι γονείς να μεγαλώσουν τα παιδιά τους σε ένα ασφαλές περιβάλλον.

Κι επειδή κανένα δικαίωμα δεν είναι ποτέ δεδομένο, ο εκπαιδευτικός οφείλει να πρωτοστατήσει στη διατήρηση κι εμπέδωση του δικαιώματος των παιδιών να είναι παιδιά. Ξεκινώντας από το σχολείο αλλά και να έχει διαρκώς το νου του στα ”σημάδια και σήματα” που λαμβάνει από τα παιδιά καθημερινά…

ΥΛΙΚΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

Η 20η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού. Η παγκόσμια κοινότητα δεσμεύτηκε να προστατεύει τα δικαιώματα των παιδιών με την υιοθέτηση της Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Παιδιού στις 20 Νοεμβρίου του 1989.  

Στο σχολείο μας σεβόμαστε τα δικαιώματα όλων των παιδιών και αγωνιζόμαστε για την προάσπισή τους.

Στο πλαίσιο αυτό και με στόχο την ευαισθητοποίηση των μαθητών/τριών, προγραμματίστηκε η υλοποίηση δράσεων μέσω των οποίων θα έχουν την ευκαιρία να ενημερωθούν για τις συνθήκες διαβίωσης ενός μεγάλου ποσοστού παιδιών παγκοσμίως, καθώς και να δραστηριοποιηθούν για την επίτευξη της ευημερίας και της ασφαλούς διαβίωσής τους.

 “Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού με απλά λόγια”.

Η σύμβαση θέτει στοιχειώδεις αρχές για την ευημερία των παιδιών στα διάφορα στάδια εξέλιξής τους και αποτελείται από 54 άρθρα. Μέχρι σήμερα έχει επικυρωθεί σχεδόν από όλες τις χώρες του κόσμου, ενώ στην Ελλάδα επικυρώθηκε το 1992.

Τα άρθρα που περιέχει η Σύμβαση μπορούν να ομαδοποιηθούν σε τέσσερις ευρύτερες κατηγορίες:

Δικαιώματα Επιβίωσης

Kαλύπτουν το δικαίωμα του παιδιού για ζωή και τις ανάγκες που είναι πιο βασικές για την ύπαρξή του. Αυτά συμπεριλαμβάνουν ένα επαρκές επίπεδο διαβίωσης, στέγη, διατροφή και πρόσβαση σε ιατρικές υπηρεσίες.

Δικαιώματα Προστασίας 

Aπαιτούν τα παιδιά να προφυλλάσονται από κάθε είδους κακοποίηση, αμέλεια και εκμετάλλευση. Καλύπτουν θέματα όπως ειδική φροντίδα για προσφυγόπουλα, βασανιστήρια, κακοποίηση στο σωφρονιστικό σύστημα, ανάμειξη σε εμπόλεμες διαμάχες, εργασία ανηλίκων, χρήση ναρκωτικών και σεξουαλική εκμετάλλευση.

Δικαιώματα Ανάπτυξης – Εξέλιξης 

Συμπεριλαμβάνουν όλα όσα τα παιδιά χρειάζονται για να μπορέσουν να εκμεταλλευθούν στο έπακρο τις δυνατότητές τους. Για παράδειγμα το δικαίωμα της εκπαίδευσης, το παιχνίδι και η αναψυχή, οι πολιτιστικές εκδηλώσεις, η πρόσβαση σε πληροφορίες και η ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας.

Δικαιώματα Συμμετοχής 

Eπιτρέπουν στα παιδιά να παίζουν ενεργό ρόλο στις κοινωνίες και τα έθνη τους. Αυτά περικλείουν την ελευθερία να εκφράζουν γνώμη, να έχουν λόγο σε ζητήματα που αφορούν στη ζωή τους, να συμμετέχουν σε οργανώσεις και να συναθροίζονται ειρηνικά. ΠΗΓΗ: www.unicef.gr/εκπαίδευση-και-συνηγορία

UNICEF- Δικαιώματα των παιδιών

---

Η παρακάτω μικρή ταινία δείχνει με απλό και σύντομο τρόπο τα βασικά δικαιώματα των παιδιών – μπορεί να αξιοποιηθεί ως προκαταβολικός οργανωτής για την εισαγωγή του θέματος ή για γενικότερη συζήτηση με τα παιδιά.

To 1973, o Γιάννης Ρίτσος απέδωσε ελεύθερα το ποίημα “Si tout les filles voulaient se donner la main” του Γάλλου ποιητή Paul Fort (1872-1960) από την συλλογή του “Ballades Francaises” που είχε γράψει το 1912 και έφτιαξε το πασίγνωστο παιδικό ποίημα του “Αν όλα τα παιδιά της γης” Το ποίημα το μελοποίησε ο Λουκιανός Κηλαηδόνης και κυκλοφόρησε σε ένα 45αράκι, μαζί με το ποίημα “Το γαϊτανάκι” της Ζωρζ Σαρή στην B-side, αναφέροντας πως είναι δικό της, για να μην κοπεί από την λογοκρισία της εποχής!!!

Το τραγούδι του Γιάννη Ρίτσου

Αν όλα τα παιδιά της γης

πιάναν γερά τα χέρια

κορίτσια αγόρια στη σειρά

και στήνανε χορό

ο κύκλος θα γινότανε

πολύ πολύ μεγάλος

κι ολόκληρη τη Γη μας

θ’ αγκάλιαζε θαρρώ.

Αν όλα τα παιδιά της γης

φωνάζαν τους μεγάλους

κι αφήναν τα γραφεία τους

και μπαίναν στο χορό

ο κύκλος θα γινότανε

ακόμα πιο μεγάλος

και δυο φορές τη Γη μας

θ’ αγκάλιαζε θαρρώ.

Θα `ρχόνταν τότε τα πουλιά

θα `ρχόνταν τα λουλούδια

θα `ρχότανε κι η άνοιξη

να μπει μες στο χορό

κι ο κύκλος θα γινότανε

ακόμα πιο μεγάλος

και τρεις φορές τη Γη μας

θ’ αγκάλιαζε θαρρώ!

• Μάθε τη Σύμβαση με απλά λόγια! Αυτά είναι τα δικαιώματά σου! Αν δεν τα γνωρίζεις, δεν θα ξέρεις ότι παραβιάζονται, γι’ αυτό άρχισε να ερευνάς!

«Εκπαιδευτικές δράσεις για την Παγκόσμια Ημέρα των Δικαιωμάτων του Παιδιού (20η Νοεμβρίου) »

«Οι μαθητές/τριες ενθαρρύνονται να εμπλακούν σε διάλογο, να καταθέσουν στους/στις εκπαιδευτικούς ιδέες-«εργαλεία» ως τρόπους διασφάλισης των δικαιωμάτων των παιδιών και να προτείνουν τρόπους αντιμετώπισης των δυσκολιών που αντιμετωπίζει μεγάλο ποσοστό αυτών αναφορικά με την ευημερία και την ανάπτυξή τους (εξάλειψη της φτώχειας, της πείνας, ισότητα των φύλων, μείωση των ανισοτήτων, εμπέδωση της ειρήνη και δικαιοσύνη, φροντίδα της γης, διασφάλιση ποιότητας στην εκπαίδευση, κ.ά.). Στο πλαίσιο του διαλόγου, υπογραμμίζονται οι θετικές διαφορές, ενισχύεται το ομαδικό πνεύμα, εξετάζονται οι διαφορετικές ιδιότητες του καθενός και τα κοινά χαρακτηριστικά της ομάδας, εγείρονται προβληματισμοί για την πρόληψη των διακρίσεων, εκφράζονται ανοιχτά τα αισθήματα που προκαλούνται λόγω διακρίσεων φυλετικών, εθνοτήτων, γλώσσας, αναπηρίας, ηλικίας, ασθένειας, κ.ά.»

---

Προτεινόμενο υλικό (ενδεικτικά)

 Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού

 UNICEF Ύμνος για τα 20 χρόνια της Σύμβασης των Δικαιωμάτων των Παιδιών (γλώσσα: αγγλικά, διάρκεια: 13:32)

https://video.link/w/Fzb1b

Κινούμενα σχέδια για τα δικαιώματα των παιδιών (γλώσσα: αγγλικά, διάρκεια: 13:32)

https://video.link/w/K8b1b

Βίντεο για τα Δικαιώματα των Παιδιών https://www.unicef.org/videoaudio/video_top_cartoons.html

Τα κινούμενα σχέδια για τα Δικαιώματα του Παιδιού αποτελούν μια πρωτοβουλία της UNICEF με στόχο να ενημερώσει το κοινό παγκόσμια για τα δικαιώματα των παιδιών. Πρόκειται για σύντομα, μη λεκτικά βιντεάκια-σποτάκια, προκειμένου να περάσει το μήνυμα για τα δικαιώματα σε όλους. Κάθε βίντεο απεικονίζει ένα δικαίωμα που περιγράφεται στη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, όπως: «Ελευθερία από την εργασία των παιδιών» ή «Προστασία από την παραμέληση».

 Ο Συνήγορος για το Παιδί

https://www.synigoros.gr/paidi/

 Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού με απλά λόγια

https://www.synigoros.gr/paidi/downloads/sp.pdf

 Αφίσα για παιδιά δημοτικού «Έχω, έχεις, έχει-όλοι έχουμε δικαιώματα» https://www.synigoros.gr/paidi/downloads/affisa_paidiadimotikou_tel.pdf

 Φυλλάδιο για παιδιά δημοτικού «Έχω, έχεις, έχει-όλοι έχουμε δικαιώματα» https://www.synigoros.gr/paidi/downloads/filadio_stp_dimotikou.pdf

 Φυλλάδιο για εφήβους «Υπερασπίζοντας τα δικαιώματα των ανηλίκων» https://www.synigoros.gr/paidi/downloads/fylladio_efivon.pdf

 Παγκόσμια Ημέρα των Παιδιών, Ηνωμένα Έθνη:

http://www.un.org/en/events/childrenday/

 Συνήγορος του πολίτη, Ανεξάρτητη Αρχή

https://www.synigoros.gr/?i=childrens-rights.el.proagogi_dsdp.22305

 Ημέρες αφιερωμένες στα Δικαιώματα του Παιδιού (Πηγή: Σαν Σήμερα) https://www.sansimera.gr/worldays/397

https://www.sansimera.gr/worldays/37

https://www.sansimera.gr/worldays/224

 Πύλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, Council of Europe, Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τα ανθρώπινα δικαιώματα:

https://www.coe.int/en/web/edc/living-democracy-manuals

http://pjp-eu.coe.int/en/web/charter-edc-hre-pilot-projects/comics-competition

 Ευρωπαϊκού Δικτύου Συνηγόρων του Παιδιού (ENOC), Δημόσια θέση «Παιδιά και Λιτότητα» https://www.synigoros.gr/resources/enoc-statement-greek-final.pdf

 Ψηφιακά διδακτικά σενάρια, Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, δικαιώματα – υποχρεώσεις, http://aesop.iep.edu.gr/node/15922

 Τα Δικαιώματα του Παιδιού εικονογραφημένα

https://www.living-democracy.gr/textbooks/volume-5/part-3/documents-and-teaching-material-4/

Εγχειρίδιο πρώτων βοηθειών ΕΚΑΒ

Με τον  παρακάτω σύνδεσμο (link) έχετε πρόσβαση  στο εγχειρίδιο πρώτων βοηθειών που έχει εκδόσει το ΕΚΑΒ.

Το όραμά μας

Το Όραμά μας είναι να φτιάξουμε ένα ασφαλές, ανθρώπινο, δημοκρατικό, χαρούμενο σχολείο όπου όλα τα παιδιά να έχουν ίσες ευκαιρίες μάθησης  και ο αλληλοσεβασμός  μεταξύ των μελών της σχολικής κοινότητας  να είναι τέτοιος που να προάγει την καλλιέργεια και την πολύπλευρη ανάπτυξη των παιδιών μας, στον γνωσιολογικό, στον συναισθηματικό  και στον ψυχοκινητικό τομέα.

Κάθε μαθητής είναι ξεχωριστός.

Το όραμά μας είναι να αναδείξουμε τις δημιουργικές ικανότητες κάθε μαθητή, να ενθαρρύνουμε την αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθησή του και να τον οδηγήσουμε στην κατάκτηση της γνώσης μέσα από αποτελεσματικές διδακτικές προσεγγίσεις, σύγχρονες παιδαγωγικές μεθόδους και τη χρήση νέων τεχνολογιών.

Αποστολή μας είναι η διαμόρφωση άριστου παιδαγωγικού κλίματος όπου όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς εργάζονται και συνεργάζονται προκειμένου οι μαθητές μας να κατακτήσουν τη γνώση, να οξύνουν την κριτική τους ικανότητα, να αναπτύξουν τα ενδιαφέροντα και τα ταλέντα τους και να μάθουν να συμβιώνουν ως υπεύθυνοι πολίτες.

Παράλληλα εφαρμόζουμε με συνέχεια και συνέπεια, εκπαιδευτικά προγράμματα πού στοχεύουν τόσο στην ειρηνική επίλυση των διαφορών, στην αλληλοκατανόηση, στην αποδοχή του άλλου, του διαφορετικού, στην εξάλειψη των προκαταλήψεων, της ρητορικής του μίσους, της ξενοφοβίας, του ρατσισμού όσο και στην αντιμετώπιση των φαινομένων Σχολικής Βίας και Εκφοβισμού μέσα από την ανάληψη θετικών συλλογικών δράσεων από τη σχολική κοινότητα.

Μαζί  με τους γονείς των μαθητών μας είμαστε συνοδοιπόροι στο έργο του σχολείου. Με μια καλή συνεργασία θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε ένα σχολείο στο οποίο οι μαθητές θα χαίρονται, θα μαθαίνουν, θα δημιουργούν, θα συνεργάζονται και θα παίζουν.

Κοινός μας στόχος είναι η πρόοδος των μαθητών, καθώς και η υιοθέτηση σημαντικών αξιών, όπως η συνεργασία, η αλληλεγγύη, ο αμοιβαίος σεβασμός, η αποδοχή της ιδιαιτερότητας του «άλλου», η ενσυναίσθηση και ο σεβασμός όλων σε κοινούς συμφωνημένους κανόνες.

Έχουμε τη διάθεση να συνεργαστούμε και να συνδράσουμε, ώστε να επιλύονται οποιαδήποτε προβλήματα προκύπτουν, πάντα με σκοπό το όφελος των παιδιών και την κάλυψη των αναγκών τους.

Ευχόμαστε ολόθερμα υγεία σε όλους και όλες και καλή σχολική χρονιά !

Ο Διευθυντής

Παπαγγελόπουλος Νικόλαος

---

Our Vision is to build a safe, humane, democratic, happy school where all children have equal learning opportunities and mutual respect between members of the school community is such as to promote the cultivation and multifaceted development of our children, in cognitive, emotional and psychomotor fields.

 Every student is special.

Our mission is to highlight the creative abilities of each student, to encourage their self-esteem and self-confidence and to lead them to the acquisition of knowledge through effective teaching approaches, modern pedagogical methods and the use of new technologies.

At the same time, we continuously and consistently implement educational programs aimed at the peaceful resolution of disputes, mutual understanding, acceptance of the other, the different, the elimination of prejudices, hate speech, xenophobia, racism, as well as dealing with the phenomena School Violence and Bullying through the undertaking of positive collective actions by the school community.

Together with the parents of our students, we are fellow travelers in the work of the school. With a good collaboration we will be able to create a school where students will enjoy, learn, create, collaborate and play.

Our common goal is the progress of students, as well as the adoption of important values, such as cooperation, solidarity, mutual respect, acceptance of the uniqueness of the “other”, empathy and respect for all in common agreed rules.

We are willing to cooperate in order to resolve any problems that arise, always with the aim of benefiting the children and meeting their needs.

We wish everyone good health and a good school year!

Εγγραφές στην Α’ Τάξη

Ενημερωθείτε αναλυτικά για την εγγραφή μαθητών/τριών στην Α’τάξη:

Εγγραφές Α’ δημοτικού 2024-25 – 5ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΕΡΑΚΑ – ΚΩΔ: 9521010 (sch.gr)

Εγκύκλιος: Εγγραφές μαθητών/τριών στα Δημοτικά Σχολεία για το σχολικό έτος 2026-2027

Συχνές ερωτήσεις και απαντήσεις

Οδηγός διαχείρισης περιστατικών κακοποίησης

Ο Οδηγός απευθύνεται σε όλους τους/τις εκπαιδευτικούς, τόσο της Πρωτοβάθμιας όσο και της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ελπίζοντας ότι θα τους/τις βοηθήσει να είναι σε θέση αφενός μεν να αναγνωρίζουν τους μαθητές και τις μαθήτριές τους που είναι θύματα κακοποίησης, αφετέρου δε να διαχειρίζονται τα ζητήματα αυτά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Ο “Οδηγός για τη διαχείριση περιστατικών κακοποίησης/παραμέλησης από Εκπαιδευτικούς” έχει εκπονηθεί εθελοντικά από τις συγγραφείς, με καθαρή αγάπη προς το Παιδί και με σεβασμό προς τα δικαιώματά του, για να ενδυναμώσει τους/τις εκπαιδευτικούς στο έργο τους και να συμβάλει στη διαμόρφωση μιας άλλης κουλτούρας στην εκπαιδευτική πραγματικότητα.

ΟΔΗΓΟΣ_ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ_ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ (1)

2. Μελέτη και Πρόληψη της Κακοποίησης και Παραμέλησης των Παιδιών

Σεξουαλική αγωγή

ΥΛΙΚΟ ΓΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ, ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΕΣ.

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ

Σεξουαλική παρενόχληση

https://www.youtube.com/watch?v=927AHm3i_Os&feature=youtu.be

Το παραπάνω video απευθύνεται σε γονείς, εκπαιδευτικούς και παιδιά. Στην Ελλάδα σε περίπτωση ανάγκης καλέστε την Εθνική τηλεφωνική γραμμή για τα παιδιά SOS “1056”

Παρακολουθήστε μαζί με τα παιδιά σας τις ενημερωτικές ταινίες:

Το μυστικό της Νίκης & ο κανόνας των εσωρούχων και ενημερωθείτε με συγκεκριμένο υλικό. 

1. “Το Μυστικό της Νίκης” είναι μια ιστορία κινουμένων σχεδίων (3D animation video), με ελληνικούς χαρακτήρες, που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της καμπάνιας “ΕΝΑ στα ΠΕΝΤΕ” του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης και πρέπει να δουν όλα τα παιδιά.

2. Η ιδέα ‘Ο κανόνας των εσωρούχων’ έχει ξεκινήσει από καμπάνια του Συμβουλίου της Ευρώπης για την σεξουαλική κακοποίηση, που τη μορφή παραμυθιού, που κυκλοφορεί τόσο σε pdf  μορφή για εκτύπωση αλλά και μέσω διαδικτύου, προσπαθεί να διδάξει τα παιδιά που σταματά το αθώο τρυφερό χάδι και παιχνίδι.

Το μυστικό της Νίκης 2 – Η περιπέτεια του Βίκτωρα

Ο Βίκτωρας, δέχεται σεξουαλική παρενόχληση από ένα 16χρονο αγόρι. Μπορεί όμως να προστατεύσει τον εαυτό του, γιατί γνωρίζει τον κανόνα του εσωρούχου, ξέρει πότε ένα άγγιγμα ή ένα μυστικό είναι καλό και πότε κακό, πότε ένα δώρο γίνεται δωροδοκία και πώς μπορεί να αποφύγει μια κατάσταση που ενδεχομένως να απειλήσει την ασφάλεια του.

Το video αποσκοπεί στο να μάθει σε αγόρια και κορίτσια πότε ένα άγγιγμα ή ένα μυστικό είναι καλό και πότε κακό, πότε ένα δώρο γίνεται δωροδοκία και πώς μπορεί ένα παιδί ν’ αποφύγει μια κατάσταση που ενδεχομένως να απειλήσει την ασφάλειά του.

Σεξουαλική παρενόχληση: Μάθετε στο παιδί να λέει «όχι»

Οι περισσότεροι γονείς νιώθουν άβολα όταν επιχειρούν να ανοίξουν μια τέτοια κουβέντα, κυρίως επειδή αισθάνονται ότι αναγκάζουν το παιδί τους να κατέβει από το ροζ συννεφάκι της αθωότητας, στο οποίο τα παιδιά θα έπρεπε να «κατοικούν» δικαιωματικά. Είναι η στιγμή να του διδάξετε ότι δεν πρέπει να εμπιστεύεται τυφλά τον οποιονδήποτε, ότι τα φιλιά και τα χάδια δεν είναι πάντα «αθώα» και ότι τελικά υπάρχουν σε αυτό τον κόσμο άνθρωποι που μπορεί να θελήσουν το κακό του.

Πότε να του μιλήσω;

Οι ειδικοί προτείνουν ότι η ηλικία των τριών ετών ενδείκνυται για να αρχίσετε να του εξηγείτε πώς πρέπει να προστατεύει το σώμα του,όχι μόνο από τις γρατσουνιές και τα χτυπήματα, αλλά και από τις κακές προθέσεις των άλλων. Όταν βγάλει τις πάνες (δηλαδή περίπου τα 3 με 3,5 χρόνια) είναι η κατάλληλη ευκαιρία για να μάθει ότι το σώμα του τού ανήκει απόλυτα και να αρχίσει να ασχολείται το ίδιο με τη φροντίδα του. Στην ηλικία αυτή, ο ρόλος της μητέρας (αλλά και της γιαγιάς, της νταντάς και όποιου άλλου ασχολείται με την καθημερινή του φροντίδα) είναι να αρχίσει να του διδάσκει πώς να σκουπίζεται μόνο του μετά την τουαλέτα ή πώς να πλένει τη γεννητική περιοχή όταν κάνει μπάνιο. Έτσι, περνάει το μήνυμα ότι κανένας ενήλικος -ούτε και οι πιο κοντινοί του άνθρωποι- δεν έχουν λόγο να ασχολούνται με τα γεννητικά του όργανα. 

Το σημαντικό είναι -ανάλογα με την ηλικία και την ωριμότητά του- να το εισάγετε στην έννοια της αυτοδιαχείρισης του εαυτού του. Αυτό σημαίνει ότι κι εσείς θα πρέπει να αρχίσετε να αναγνωρίζετε τον έλεγχο που το ίδιο έχει πάνω στο σώμα και τα συναισθήματά του – με άλλα λόγια, δεν μπορείτε να το αρπάζετε και να το φιλάτε ή να το αγκαλιάζετε όποτε θέλετε (μπορείτε, όμως, να το ρωτήσετε αν θέλει κι εκείνο μια αγκαλιά). Έτσι, του δίνετε να καταλάβει ότι θα δέχεται την «παραβίαση» του προσωπικού του χώρου μόνο όταν εκείνο το επιθυμεί.

Πώς να αναφέρω το θέμα;

Προσπαθήστε να θίξετε το θέμα, χωρίς να του δώσετε υπερβολικές διαστάσεις ή να τρομάξετε το παιδί. Βρείτε μια αφορμή και συζητήστε το όσο εκείνο είναι χαλαρό και νιώθει άνετα, π.χ. όταν παίζει ή ενώ μαγειρεύετε μαζί ή βρίσκεστε στο αυτοκίνητο. Δεν χρειάζεται να καλύψετε κάθε διάσταση που έχει το συγκεκριμένο θέμα σε μία μόνο συζήτηση. Δείτε το ως μια διαδικασία εκμάθησης που εξελίσσεται στο χρόνο, όπως π.χ. η οδική συμπεριφορά. Επιπλέον, μην το παρουσιάσετε ως κάτι που είναι μάλλον απίθανο να συμβεί ή που αφορά κάποιους άγνωστους, «κακούς» ανθρώπους. Άλλωστε, από τις περιπτώσεις που έχουν καταγραφεί, πολλά παιδιά έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης από άτομα του στενού τους περιβάλλοντος, από ενηλίκους τους οποίους όχι απλώς γνωρίζουν αλλά και εμπιστεύονται, όπως συγγενείς, οικογενειακούς φίλους, εκπαιδευτικούς κλπ. Εξηγήστε στο παιδί ότι έχει το δικαίωμα να μην επιτρέπει σε κανέναν να το αγγίζει, κι αυτό ισχύει για όλους, ακόμα και για τους ενηλίκους που γνωρίζει ή συμπαθεί – ιδιαίτερα εάν χρησιμοποιούν επιχειρήματα του τύπου «οι γονείς σου δεν θα σε πιστέψουν, εάν το πεις» ή «εάν το πεις, θα σε μαλώσουν», προκειμένου να εξασφαλίσουν εχεμύθεια. Και μην κουραστείτε να επαναλαμβάνετε ότι, εάν σας εμπιστευτεί ότι συνέβη κάτι που το έκανε να νιώσει άσχημα, δεν θα το τιμωρήσετε ούτε θα το αμφισβητήσετε ποτέ!

Κανόνας εσωρούχων:

[scribd id=364214151 key=key-JV95ZYiIPqG1P8M4ZLZM mode=scroll]

Παίζουμε «Τι θα έκανες εάν…;» 

Ένας απλός τρόπος να διδάξετε στα παιδιά πώς να προστατευτούν σε περιστάσεις που θα μπορούσαν να αποβούν επικίνδυνες, είναι να τα προετοιμάσετε δίνοντάς τους την ευκαιρία να εξασκηθούν στη στάση που θα πρέπει να κρατήσουν.

Παίζοντας το παιχνίδι «Τι θα κάνεις εάν…;», ακόμα και τα πολύ μικρά παιδιά, ηλικίας 4-5 ετών, μπορούν να μάθουν πώς πρέπει να αντιδρούν, μέσα από έναν εύληπτο και διασκεδαστικό τρόπο. Διηγηθείτε στο παιδί μια υποθετική κατάσταση που θα μπορούσε να το βάλει σε κίνδυνο, και ζητήστε του να σας πει τι θα έκανε σε αυτή την περίπτωση. Στη συνέχεια, συζητήστε την απάντησή του και εξηγήστε του ποια είναι η σωστή αντίδραση και για ποιο λόγο. Χρησιμοποιήστε ως παραδείγματα άτομα και τοποθεσίες που του είναι οικεία, και συζητήστε το πολύ δύο-τρεις διαφορετικές υποθέσεις κάθε φορά.

Βρείτε αφορμές για να επαναλαμβάνετε ξανά και ξανά πως το σώμα του είναι αποκλειστικά δικό του, και μόνο εκείνο έχει το δικαίωμα να επιτρέψει σε κάποιον να το αγγίξει. Θυμίστε του πως, εάν κάποιος προσπαθήσει να το αγγίξει με τρόπο που νιώθει ότι δεν είναι σωστός, πρέπει να του πει «Όχι» και να καλέσει σε βοήθεια. Και, βέβαια, πως σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κατηγορήσει τον εαυτό του. Μερικές ιδέες για να ξεκινήσετε είναι οι εξής:

– «Τι θα έκανες εάν υπήρχε κάτι που σε ενοχλούσε ή σε έκανε να νιώθεις άσχημα και δεν ήξερες πώς να το αντιμετωπίσεις;» (Σωστή απάντηση: «Θα το συζητούσα με τους γονείς μου, τους δασκάλους μου ή κάποιον άλλον ενήλικο που εμπιστεύομαι»).

– «Τι θα έκανες εάν κάποιος σε ακουμπούσε με έναν τρόπο που σε έκανε να νιώθεις άσχημα και σου πρόσφερε καραμέλες ή παιχνίδια ζητώντας να μην το πεις σε κανέναν;» (Σωστή απάντηση: «Θα έλεγα «Όχι» και θα ενημέρωνα αμέσως κάποιον ενήλικο που εμπιστεύομαι»).

– «Τι θα έκανες εάν κάποιος ξένος σταματούσε δίπλα σου την ώρα που περπατούσες στο δρόμο και προσφερόταν να σε πάει στο σπίτι με το αυτοκίνητό του;» (Σωστή απάντηση: «Θα έλεγα ”Όχι, ευχαριστώ, δεν μπαίνω ποτέ σε αυτοκίνητα ανθρώπων που δεν γνωρίζω”»).

– «Τι θα έκανες εάν κάποιος σε αγκάλιαζε ή σε φιλούσε, κι εσύ ένιωθες άσχημα;» (Σωστή απάντηση: «Θα του έλεγα ότι δεν μου αρέσει και δεν θέλω να το κάνει». Είναι σημαντικό να μάθουμε στα παιδιά μας να εμπιστεύονται το ένστικτό τους. Πείτε του ότι βαθιά μέσα του εκείνο γνωρίζει τι είναι σωστό και τι λάθος και, όταν νιώσει ότι αυτό που γίνεται είναι «κακό», πρέπει να αντιδράσει και να φύγει τρέχοντας).

– «Τι θα έκανες εάν κάποιος σε άγγιζε στα γεννητικά σου όργανα;(Σωστή απάντηση: «Θα του έλεγα να σταματήσει και θα ενημέρωνα άμεσα κάποιον ενήλικο που εμπιστεύομαι». Εξηγήστε στο παιδί ότι σε γενικές γραμμές οι μεγάλοι δεν υπάρχει λόγος να το αγγίζουν εκεί, αν και εξαιρούνται κάποιες περιπτώσεις που ενδέχεται να συμβεί, όπως όταν η μαμά τού κάνει μπάνιο ή ο γιατρός ελέγχει κάποιο πρόβλημα στη συγκεκριμένη περιοχή. Ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις, όμως, εάν εκείνο νιώσει άσχημα ή πονέσει, θα πρέπει να απαιτήσει να σταματήσουν).

Κι αν συμβαίνει κάτι;

Εάν το παιδί σάς εκμυστηρευτεί ότι κάποιος το άγγιξε ή του μίλησε με τρόπο που το έκανε να αισθανθεί ντροπή, ή υποψιάζεστε ότι έχει πέσει θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης ή κακοποίησης…

… ακούστε το προσεχτικά και πιστέψτε ό,τι σας λέει. Μην το αμφισβητήσετε και μην αναρωτηθείτε μήπως φταίει εκείνο.

… παραμείνετε ψύχραιμοι. Εάν δείξετε αναστάτωση, θυμό ή φόβο, θα τρομάξετε το παιδί ακόμη περισσότερο. Μιλήστε του ήρεμα και προσπαθήστε να το καθησυχάσετε.

… εξηγήστε του ότι δεν έχει κάνει κάτι κακό. Αυτός που φταίει στη σεξουαλική παρενόχληση είναι πάντα ο θύτης και ποτέ το θύμα.

… διαβεβαιώστε το ότι θα φροντίσετε για την ασφάλειά του και δεν θα επιτρέψετε σε κανέναν να του κάνει κακό.

… πείτε του ότι μπορεί πάντα να σας εμπιστεύεταικι ότι έκανε καλά που σας μίλησε.

… μην προσπαθήσετε να έρθετε σε αντιπαράθεση με το θύτη, αλλάενημερώστε κατευθείαν την Αστυνομία.

…ζητήστε τη συμβουλή κάποιου ειδικού στο πώς να χειριστείτε το θέμα, ώστε να αφήσει το μικρότερο δυνατό αποτύπωμα στην ψυχή του παιδιού.

Κάθε παιδί πρέπει να ξέρει ότι:

• Είναι μοναδικό και ανεκτίμητο. 
• Το σώμα του του ανήκει. 
• Έχει το δικαίωμα να αρνηθεί οτιδήποτε το κάνει να νιώθει άβολα ή του δημιουργεί απορίες. 
• Υπάρχουν μέρη του σώματος που κανείς δεν έχει δικαίωμα να τα αγγίξει. Ακόμα κι αν είναι ενήλικος. Ακόμα κι αν είναι κάποιος ενήλικος τον οποίο γνωρίζει. 
• Εάν κάποιος το ενοχλήσει, θα πρέπει να ενημερώσει τους γονείς του κι εκείνοι θα το πιστέψουν ό,τι κι αν πει. 
• Δεν φταίει εκείνο εάν η συμπεριφορά κάποιου απέναντί του δεν του φαίνεται να είναι σωστή. 

---

«Start to Talk / Σπάσε τη Σιωπή»

Το Συμβούλιο της Ευρώπης δημιούργησε ένα βίντεο για να ευαισθητοποιήσει πάνω στο θέμα της παιδικής και εφηβικής σεξουαλικής κακοποίησης. Πρόσφατα, η Γενική Γραμματεία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, που συμμετέχουν στην καμπάνια ενημέρωσης, μετέφρασαν και στα ελληνικά το βίντεο έτσι ώστε να μεταδίδεται σε όλα τα τηλεοπτικά κανάλια. Κάθε παιδί που ασχολείται με τον αθλητισμό (και όχι μόνο), πρέπει να το δει ώστε να είναι ενήμερο για το τι είναι αποδεκτό στη σωματική επαφή και τι όχι.

StartToTalk long version GREEK from Council of Europe OP Services on Vimeo.

---

Χρήσιμες πληροφορίες για εκπαιδευτικούς:

http://blogs.sch.gr/npapagelo/files/2019/11/ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ-ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ-ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΕΚΠΚΩΝ.pdf

---

http://blogs.sch.gr/npapagelo/files/2019/11/parousiasi_christinas_ioannou.pdf

---

Σεξουαλική κακοποίηση “Τι πρέπει να γνωρίζω;”| Ρώτα το Χαμόγελο

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα για την Προστασία των Παιδιών κατά της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης και Κακοποίησης (18/11), πραγματοποίησε την διαδικτυακή ζωντανή εκπομπή «Ρώτα το Χαμόγελο» όπου ψυχολόγοι του οργανισμού ανέλυσαν το θέμα της σεξουαλικής κακοποίησης και απάντησαν στις ερωτήσεις των θεατών.

https://youtu.be/vcsLWzKbmRg

---

ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

Διαδικτυακή εκπομπή των ψυχολόγων του Χαμόγελου του Παιδιού με τίτλο “Σεξουαλική Κακοποίηση: Τι να πω στο παιδί μου;” την Πέμπτη 11 Ιουνίου 2015.

---

Οι ανοικτές γραμμές INHOPE βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της καταπολέμησης της διάδοσης υλικού κακοποίησης παιδιών και εκμετάλλευσης στο διαδίκτυο. Για να γίνει αυτό, οι ανοικτές γραμμές επικοινωνίας προσφέρουν στο ευρύ κοινό έναν ανώνυμο μηχανισμό υποβολής αναφορών και συνεργάζονται με τις υπηρεσίες επιβολής του νόμου για να διασφαλίσουν ότι τα αναφερόμενα θέματα ερευνώνται και να παρέχουν σχετικές πληροφορίες.

Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με τις ανοικτές γραμμές επικοινωνίας, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του INHOPE. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την Ημέρα κατάχρησης σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, επισκεφθείτε τον ιστότοπο του Συμβουλίου της Ευρώπης και παρακολουθήστε τα γεγονότα της ημέρας στα κοινωνικά μέσα χρησιμοποιώντας το #EndChildSexAbuseDay. (https://saferinternet4kids.gr/)

---

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΓΟΝΕΙΣ:

http://blogs.sch.gr/npapagelo/files/2018/10/ypp6797b.pdf

Παράλληλη στήριξη

Η παράλληλη στήριξη από εκπκό ειδικής αγωγής:

Κατευθύνει και ενισχύει την ένταξη του μαθητή στο περιβάλλον και στις διαδικασίες της τάξης.

Βοηθά στην οργάνωση του μαθητή και στην εφαρμογή των κανόνων και των διαδικασιών που πρέπει να ακολουθούνται.

Υποστηρίζει μαθησιακά τον μαθητή.

Συμβάλλει στη διαχείριση της συμπεριφοράς του παιδιού και στην αντιμετώπιση των συναισθηματικών δυσκολιών που μπορεί να εμφανιστούν.

Παροτρύνει την κοινωνικοποίηση και την ενεργή συμμετοχή του μαθητή στην παρέα με τα υπόλοιπα παιδιά.

Προστατεύει από τη σχολική βία, τον ρατσισμό, τον κοινωνικό αποκλεισμό και την απομόνωση του παιδιού

---

To Υπουργείο Παιδείας εξέδωσε διευκρινιστικές οδηγίες σχετικά με την Παράλληλη Στήριξη– συνεκπαίδευση προς ΠΔΕ, Διευθύνσεις Α/θμιας & Β/θμιας Εκπαίδευσης, ΚΕΔΑΣΥ και Σχολικές μονάδες ΠΕ και ΔΕ της χώρας, δια του Γ.Γ. κου Ιωάννη Κατσαρού. Σύμφωνα με το έγγραφο και μετά τη σχετική παράθεση νομοθεσίας, επισημαίνονται τα εξής 5 ζητήματα:

α) Η παράλληλη στήριξη-συνεκπαίδευση παρέχεται ως ενισχυτικός και ενταξιακός θεσμός της μαθησιακής διαδικασίας και της παιδαγωγικής πράξης σε μαθητές/μαθήτριες με αναπηρία ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.

β) Ο/Η εκπαιδευτικός ΕΑΕ του θεσμού της παράλληλης στήριξης-συνεκπαίδευσης τοποθετείται σε σχολείο/α, όχι ως «ατομικός εκπαιδευτικός» μαθητών/τριών, αλλά με σκοπό την ένταξή τους στο σχολικό γίγνεσθαι, σε γνωστικό, κοινωνικό και ψυχοσυναισθηματικό επίπεδο.

γ) Ο/Η εκπαιδευτικός ο/η οποίος/α διδάσκει στο τμήμα και ο/η εκπαιδευτικός παράλληλης στήριξης- συνεκπαίδευσης συνεργάζονται συνεχώς υποχρεωτικά για την ολόπλευρη υποστήριξη των μαθητών/μαθητριών με έγκριση παράλληλης στήριξης-συνεκπαίδευσης, καθώς και του συνόλου των μαθητών του τμήματος.

δ) Για όλους/όλες τους/τις μαθητές/μαθήτριες που υποστηρίζονται από τον θεσμό της παράλληλης στήριξης-συνεκπαίδευσης υποχρεωτικά τηρείται ατομικός φάκελος και υλοποιείται Εξατομικευμένο Πρόγραμμα Εκπαίδευσης.

ε) Η εκπαίδευση και υποστήριξη των μαθητών/μαθητριών συνολικά, συμπεριλαμβανομένων και όσων έχουν έγκριση παράλληλης στήριξης-συνεκπαίδευσης, αποτελεί ευθύνη του σχολείου ως φορέα και σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι ο/η εκπαιδευτικός παράλληλης στήριξης-συνεκπαίδευσης έχει ατομικά το σύνολο αυτής της ευθύνης.

Διευκρινιστικές οδηγίες του ν. 3699/2008 (Α’ 199) σχετικά με την Παράλληλη στήριξη – Συνεκπαίδευση

Σύμφωνα με τη διευκρινιστική εγκύκλιο…

Η παράλληλη στήριξη-συνεκπαίδευση παρέχεται ως ενισχυτικός και ενταξιακός θεσμός της μαθησιακής διαδικασίας και της παιδαγωγικής πράξης σε μαθητές/μαθήτριες με αναπηρία ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες οι οποίοι/ες δύνανται με μαθησιακή υποστήριξη να παρακολουθήσουν το αναλυτικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα της τάξης τους. Στόχος της είναι να επιτευχθεί ο μέγιστος βαθμός αυτονομίας των μαθητών/τριών τόσο σε μαθησιακό όσο και σε ψυχοκοινωνικό επίπεδο για τη μετάβασή τους από την εξατομικευμένη υποστήριξη στην αυτόνομη λειτουργία τους στο πλαίσιο της τάξης.

Ο/Η εκπαιδευτικός ΕΑΕ του θεσμού της παράλληλης στήριξης-συνεκπαίδευσης τοποθετείται σε σχολείο/α, όχι ως «ατομικός εκπαιδευτικός» μαθητών/τριών, αλλά με σκοπό την ένταξή τους στο σχολικό γίγνεσθαι, σε γνωστικό, κοινωνικό και ψυχοσυναισθηματικό επίπεδο. Ως εκ τούτου, η παρέμβασή του έχει δυνατότητα, σε σταθερή συνεργασία με τον/τους εκπαιδευτικούς γενικής εκπαίδευσης, να αναφέρεται στον/στη μαθητή/τρια της παράλληλης στήριξης, στις μικροομάδες της τάξης, καθώς και στο σύνολο της τάξης και του σχολείου, όπως και οι υπόλοιποι εκπαιδευτικοί.

Σε τμήμα σχολείου στο οποίο υπάρχει απόφαση έγκρισης παράλληλης στήριξης-συνεκπαίδευσης για περισσότερους από έναν/μια μαθητή /τρια, αναλαμβάνει ένας/μία εκπαιδευτικός παράλληλης στήριξης – συνεκπαίδευσης συνολικά την υποστήριξή τους. Σε εξαιρετικές μόνο περιπτώσεις το ΚΕΔΑΣΥ, κατά την εισήγησή του προς τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης (παρ. 9β του άρθρου 5 της Υ.Α.104627/ΓΔ5/20 (ΦΕΚ 3344 Β/10-08-2020), θα τεκμηριώνει με ειδική μνεία την αναγκαιότητα της ταυτόχρονης παρουσίας δύο (2) εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης-συνεκπαίδευσης στο ίδιο τμήμα σχολείου.

Ο/Η εκπαιδευτικός ο/η οποίος/α διδάσκει στο τμήμα και ο/η εκπαιδευτικός παράλληλης στήριξης-συνεκπαίδευσης συνεργάζονται συνεχώς υποχρεωτικά για την ολόπλευρη υποστήριξη των μαθητών/μαθητριών με έγκριση παράλληλης στήριξης-συνεκπαίδευσης, καθώς και του συνόλου των μαθητών του τμήματος.

Για όλους/όλες τους/τις μαθητές/μαθήτριες που υποστηρίζονται από τον θεσμό της παράλληλης στήριξης-συνεκπαίδευσης υποχρεωτικά τηρείται ατομικός φάκελος και υλοποιείται Εξατομικευμένο Πρόγραμμα Εκπαίδευσης. Το ΕΠΕ αποτελεί παιδαγωγικό κείμενο δυναμικού και εξελίξιμου χαρακτήρα, το οποίο σχεδιάζεται και υλοποιείται με συνεργατικές διαδικασίες. Η εφαρμογή του ΕΠΕ και η «εξατομικευμένη υποστήριξη» δεν σημαίνει αποκλειστική διδασκαλία με τη μορφή ένας προς έναν. Η υποστήριξη με τη μορφή 1:1 υπάρχει δυνατότητα να αποτελεί μόνο μέρος της εφαρμογής του ΕΠΕ, όταν αυτό κρίνεται απαραίτητο από την ομάδα σχεδιασμού του. Επίσης, ο δυναμικός και εξελίξιμος χαρακτήρας του προγράμματος σημαίνει ότι υπάρχει δυνατότητα να τροποποιούνται, ανάλογα, και οι απαιτούμενες ώρες υποστήριξης, με εισήγηση του ΚΕΔΑΣΥ. Στην υλοποίηση του ΕΠΕ δύναται να συμμετέχει όλο το εκπαιδευτικό προσωπικό του σχολείου. Για την εφαρμογή του ΕΠΕ, τους στόχους και την πορεία υλοποίησής του ενημερώνεται σε τακτική βάση, η οποία ορίζεται από την ομάδα σχεδιασμού, ο/η γονέας/κηδεμόνας του/της μαθητή/μαθήτριας.

Η εκπαίδευση και υποστήριξη των μαθητών/μαθητριών συνολικά, συμπεριλαμβανομένων και όσων έχουν έγκριση παράλληλης στήριξης-συνεκπαίδευσης, αποτελεί ευθύνη του σχολείου ως φορέα και σε καμία περίπτωση η διατύπωση του εδαφίου 3 του υποκεφαλαίου «Εκπαιδευτικοί παράλληλης στήριξης» του κεφαλαίου Α΄ «ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΚΑΙ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ» της υπό στοιχεία Υ.Α. 27922/Γ6/2007 Υ.Α. (Β’ 449), δεν σημαίνει ότι ο/η εκπαιδευτικός παράλληλης στήριξης-συνεκπαίδευσης έχει ατομικά το σύνολο αυτής της ευθύνης.

Δικαιώματα ατόμων με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες

Παρακάτω είναι αναρτημένος ενδεικτικός κατάλογος εκπαιδευτικού υλικού (συμβάσεων, βιβλίων, κινηματογραφικών ταινιών κ.ο.κ), το περιεχόμενο του οποίου μπορεί να αποτελέσει έναυσμα ανάπτυξης διαλόγου και υλοποίησης δραστηριοτήτων που θα στοχεύουν, αφενός, στην ευαισθητοποίηση και ενημέρωση των μελών της σχολικής κοινότητας σχετικά με τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και, αφετέρου, στην προαγωγή μίας κουλτούρας αποδοχής της διαφορετικότητας.

http://blogs.sch.gr/npapagelo/files/2018/11/EΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ_ΥΛΙΚΟ_ΓΙΑ_ΤΗΝ_ΑΝΑΠΗΡΙΑ_2018-19.pdf

Διευθυντής

Βουρλέτσης Ιωάννης, ΠΕ70 (Δάσκαλος) και ΠΕ34 (Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας)

Διδάκτωρ ΠΤΔΕ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (ΤΠΕ στην Εκπαίδευση και Διδακτική της Πληροφορικής) και Μεταδιδακτορικός Ερευνητής του ίδιου Τμήματος

Συνοπτικό Βιογραφικό Σημείωμα

Σελίδα στο google scholar και στο Researchgate

Ωράριο λειτουργίας

Διδακτικές ώρες

Προσέλευση: 08:00-08:15

1^η ώρα: 8.15 – 8.55

2^η ώρα: 8.55 – 9.40        

1^ο διάλειμμα: 9.40 -10.00

3^η ώρα: 10.00 – 10.45

4^η ώρα: 10.45 – 11.30              

2^ο διάλειμμα: 11.30 -11.45

5^η ώρα: 11.45 -12.25

3^ο διάλειμμα: 12.25 -12.35

6^η ώρα: 12.35 – 13.15

Μετάβαση στο ολοήμερο: 13:15-13:20

Διατροφική αγωγή: 13:20-14:00

1ο διάλειμμα: 14:00-14:15

1η ώρα Μελέτη: 14:10-14:55

2ο διάλειμμα: 14:55-15:05

2η ώρα Ειδικότητα/Όμιλοι: 15:05 15:50

Αποχώρηση: 15:50

Αλλαγή

Διαχείριση του πένθους τα παιδιά

Ο θάνατος αποτελεί το οριστικό τέλος μιας σχέσης που ο άνθρωπος έχει αναπτύξει. Όσο πιο ισχυρή και στενή ήταν η σχέση αυτή, τόσο πιο έντονος είναι και ο πόνος που βιώνει κάποιος. Πένθος είναι αυτός ακριβώς ο πόνος, η λύπη και η πικρία που νιώθουμε εξαιτίας αυτής της απώλειας και της ταυτόχρονης απουσίας.

Όλοι οι άνθρωποι βιώνουν κατά τη διάρκεια της ζωής τους απώλειες με ξεχωριστό, όμως, τρόπο ο καθένας. Αυτός εξαρτάται από την προσωπικότητα του ατόμου, το φύλο και την ηλικία του, τους ψυχικούς μηχανισμούς άμυνας που διαθέτει, τον τρόπο απώλειας του θανόντος, το είδος της απώλειας. Το χρονικό περιθώριο που απαιτείται για τη φυσιολογική διεργασία του πένθους μπορεί να κυμανθεί από δώδεκα μήνες έως δύο χρόνια.

Τα στάδια του πένθους που αποτελούν τις υγιείς ψυχικές αντιδράσεις του ατόμου που εκδηλώνονται καθώς προσπαθεί να αντιμετωπίσει την απώλεια είναι:
– Η άρνηση και το σοκ. Αρχικά ο άνθρωπος διαχειρίζεται μόνο όσα στοιχεία της απώλειας αντέχει. Έπειτα από την αποδοχή της πραγματικότητας, η άρνηση υποχωρεί, καθώς και η ψυχική δύναμη επανέρχεται σταδιακά.
– Ο θυμός, που κάνει το άτομο να νιώθει αδύναμο με αποτέλεσμα να οδηγείται σε οργισμένη αντίδραση απέναντι στην οικογένειά του, τους φίλους του, αλλά και το Θεό.
– «Η μαγική σκέψη». Εδώ εντάσσονται σκέψεις του ατόμου για όσα θα μπορούσαν να έχουν γίνει προκειμένου να αποφευχθεί η απώλεια, αλλά δεν έγιναν. Αυτές οι σκέψεις αναπτύσσουν τύψεις στον άνθρωπο για ενέργειες που δεν υλοποιήθηκαν.
– Η κατάθλιψη. Όταν οι πραγματικές διαστάσεις την απώλειας συνειδητοποιηθούν, τότε το άτομο μπροστά στη μονιμότητα της απουσίας αποσύρεται από κάθε δραστηριότητα, νιώθει έντονη λύπη, αντιμετωπίζει προβλήματα ύπνου.
– Η αποδοχή. Ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να συνεχίσει να ζει χωρίς το αντικείμενο της απώλειας και να αναπτύξει άλλες φιλικές σχέσεις, αντιμετωπίζοντας περισσότερο αισιόδοξα τη ζωή.
Δεν είναι απαραίτητο να περάσουν όλα αυτά τα στάδια όλοι όσοι βιώνουν μία εμπειρία πένθους. Η χρονική διάρκεια καθενός ποικίλει από λίγα λεπτά έως κάποιους μήνες. Ειδικά όταν πρόκειται για παιδιά, τα πράγματα γίνονται πιο περίπλοκα και στη διαχείριση του πένθους εμπλέκονται και άλλοι παράγοντες, όπως η ηλικία και το φύλο του παιδιού, ο τρόπος θανάτου και η σχέση του παιδιού με τον απόντα, η στάση της υπόλοιπης οικογένειας απέναντι στο γεγονός.

Στη βρεφική ηλικία και έως τα δύο έτη τα παιδιά δεν αντιλαμβάνονται την απώλεια, αλλά μπορούν να αισθανθούν τη θλίψη που επικρατεί στο σπίτι. Θεωρούν αναστρέψιμο το θάνατο και αναμένουν τα πράγματα να επανέλθουν στην αρχική τους κατάσταση έπειτα από λίγο. Γι’ αυτά ο θάνατος συνιστά μία μορφή εγκατάλειψης.

Στην προσχολική ηλικία το παιδί αντιλαμβάνεται την απώλεια, αλλά δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει έννοιες, όπως το προσωρινό και το μόνιμο. Συχνά μπορεί να ερμηνεύει το θάνατο ως αποτέλεσμα δικών του σκέψεων, δράσεων ή και συναισθημάτων. Έτσι, τα συναισθήματα ενοχών πολλαπλασιάζονται όπως και οι ερωτήσεις του παιδιού στους ενήλικες. Αυτές έχουν ως στόχο να αντιληφθεί το παιδί το θάνατο και να καθησυχάσει τον εαυτό του. Τα συναισθήματα του παιδιού, όπως και οι αντιδράσεις του, είναι έντονα, αλλά δε διαρκούν για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Περιλαμβάνουν τη θλίψη, το θυμό, το φόβο και τον πανικό. Οι αλλαγές που το γεγονός της απώλειας επιφέρει γίνονται τώρα αντιληπτές από τη μεταβολή της καθημερινής ρουτίνας, όπως οι διατροφικές συνήθειες και ο ύπνος.

Στη σχολική ηλικία το παιδί κατανοεί πια την απώλεια σαν κάτι έντονο και μόνιμο, ενώ, συγχρόνως, εξαιτίας της αναπτυγμένης φαντασίας του, εκδηλώνει φόβο για το θάνατο άλλων αγαπημένων του προσώπων, αλλά και του εαυτού του. Εντούτοις, εξακολουθεί να διατηρεί παράλληλα και την ελπίδα για ανατροπή των δεδομένων και αναστρεψιμότητα του θανάτου. Τα παιδιά αυτού του ηλικιακού σταδίου, θεωρώντας το θάνατο αναπόφευκτο γεγονός, αρχίζουν να βιώνουν φοβίες, όπως και έντονο άγχος για την προσωπική τους ασφάλεια και τη σωματική τους ακεραιότητα. Παρουσιάζονται, έτσι, ενδεικτικά συμπτώματα, όπως μείωση των σχολικών επιδόσεων, διαταραχές ύπνου και διατροφής, προκλητική συμπεριφορά.

Στην εφηβεία το άτομο συνειδητοποιεί ότι ο θάνατος είναι αναπότρεπτο μέρος της ζωής όλων μας και βιώνει ανάλογα συμπτώματα θλίψης με αυτά των ενηλίκων. Παρουσιάζει, συχνά, μία γενικότερη παλινδρόμηση, απομόνωση, κατάθλιψη, που τουλάχιστον για το πρώτο διάστημα θεωρείται φυσιολογική. Πιθανόν να βιώνει οργή προς το Θεό, τη μοίρα, τους γιατρούς. Δεν είναι σπάνια και η ακραία αντιμετώπιση του πένθους με την παραβατική συμπεριφορά και τη στροφή στη λήψη ναρκωτικών ουσιών.

Το πένθος εκδηλώνεται στα κορίτσια κυρίως ως θλίψη, άγχος και συναισθηματική δυσχέρεια. Τα αγόρια επιχειρούν να εκτονώσουν τη θλίψη με επιθετικές, κάποτε, συμπεριφορές. Χρειάζεται, συνεπώς, προσοχή τόσο στην αντιμετώπιση της εσωτερίκευσης του πένθους όσο και στις ακραίες αντιδράσεις που αυτό μπορεί να προκαλέσει, προκειμένου να αποφευχθούν μόνιμες ψυχικές δυσλειτουργίες.

Σημαντική επίδραση στον τρόπο που βιώνει το πένθος το παιδί έχει και ο τρόπος που θρηνούν για την απώλεια και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Η απόκρυψη της θλίψης τους για το γεγονός απ’ τους μεγάλους ή και οι ακραίοι οδυρμοί μόνο δυσανάγνωστα μηνύματα μπορούν να εκπέμψουν στα παιδιά. Είναι προτιμότερο οι ενήλικες να δείξουν στα παιδιά πως το πένθος είναι ένας πόνος που με την πάροδο του χρόνου θα υποχωρεί, αφήνοντας πίσω του μόνο τις θετικές εικόνες του προσώπου που χάθηκε. Η στήριξη των συγγενών ή και των πολύ κοντινών φίλων μπορεί να βοηθήσει στην προσπάθεια αυτή.

Η αντιμετώπιση του πένθους απ’ το παιδί περιλαμβάνει διάφορα στάδια. Προηγείται η ανακοίνωση της απώλειας του οικείου προσώπου, που χρειάζεται να γίνει από ένα κοντινό πρόσωπο κι όχι από έναν άγνωστο. Η ειλικρίνεια και η σαφήνεια στο τι έχει συμβεί είναι απαραίτητη. Λέξεις, όπως «έφυγε», «ταξίδεψε στον ουρανό», κλπ. δημιουργούν σύγχυση στο μυαλό του παιδιού. Τα γεγονότα πρέπει να του παρουσιαστούν απλά και κατανοητά και να αποφευχθούν οι πολλές λεπτομέρειες. Χρειάζεται, όμως, να του δοθεί, παράλληλα, η διαβεβαίωση ότι οι γιατροί έκαναν ό,τι μπορούσαν για να βοηθήσουν. Παρά την ψυχική αστάθεια και τον πόνο που οι μεγάλοι διέρχονται την ώρα του θανάτου ενός αγαπητού προσώπου, το παιδί χρειάζεται να διαφυλαχτεί από την έντονη θλίψη με την παροχή της υπόσχεσης ότι δε θα πάψουν να βρίσκονται δίπλα τους και να τα βοηθούν. Η συνδρομή των οικείων, συγγενικών και φιλικών, προσώπων, είναι απαραίτητη σ’ αυτήν την προσπάθεια.

Ακολούθως, τίθεται ο προβληματισμός της συμμετοχής του παιδιού ή όχι στη διαδικασία της ταφής. Οι παλαιότερες απόψεις ότι η διαδικασία αυτή αποτελεί τραυματική ψυχική εμπειρία και πρέπει να αποφεύγεται απ’ το παιδί ή, αντίθετα, ότι επιβάλλεται η συμμετοχή σ’ αυτή, ως τελευταίος αποχαιρετισμός στον θανόντα, σήμερα έχουν αντικατασταθεί από τη θέση ότι η απόφαση εξαρτάται από την περίπτωση. Αν το παιδί είναι πολύ μικρό, είναι μάταιη η συμμετοχή του στην τελετή αυτή, γιατί δε θα του ερμηνεύσει καμία απορία. Το ίδιο επικίνδυνη είναι και η συμμετοχή ενός παιδιού στην κηδεία ενός προσφιλούς ατόμου, του οποίου οι συγγενείς θα εκφράσουν ακραία τον πόνο και τη θλίψη τους. Σωστότερο είναι να ρωτήσουμε το ίδιο το παιδί αν θέλει να συμμετάσχει στη διαδικασία αυτή, αφού του εξηγήσουμε τι θα διαδραματιστεί σ’ αυτή. Το παιδί θα παρακολουθήσει εκείνα τα στάδια της κηδείας που επιθυμεί για να αποχαιρετήσει το νεκρό. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν πρέπει να το υποχρεώσουμε να συμμετάσχει, αν αντιστέκεται σ’ αυτό και αν επιθυμεί να θυμάται το πρόσωπο που εξέπνευσε όπως το γνώριζε.

Η καθημερινότητα των ενηλίκων πρέπει να διατηρηθεί και έπειτα από την απώλεια. Έτσι, το παιδί θα βιώσει μία αίσθηση ασφάλειας. Στις συχνές ερωτήσεις του για τον πιθανό θάνατο και άλλων αγαπημένων προσώπων, χρειάζεται να δίνονται λογικές απαντήσεις κι όχι υποσχέσεις για την αιώνια παραμονή στη ζωή. Οι συζητήσεις για το νεκρό βοηθούν στο να ξεκαθαριστούν τα συναισθήματα τόσο των ενηλίκων για το νεκρό όσο και του παιδιού. Είναι ανάγκη να παροτρύνεται από τους μεγάλους το παιδί να εξωτερικεύσει τα συναισθήματα και τον πόνο του, να τα μοιράζεται μαζί τους και να ενισχύεται με τη διαβεβαίωση ότι τα συναισθήματά του αυτά είναι φυσιολογικά και ότι η αγάπη που όλοι νιώθουν για τον θανόντα δε θα σβήσει με το πέρασμα των χρόνων. Η ανάμνηση του προσώπου που χάθηκε μπορεί να κρατηθεί ζωντανή με την από κοινού παρακολούθηση με το παιδί βίντεο ή και το ξεφύλλισμα φωτογραφιών όπου πρωταγωνιστεί ο εκλιπών.

Στο σχολείο επιβάλλεται να ενημερωθεί ο δάσκαλος, ώστε να προσαρμόσει τη συμπεριφορά του στα στάδια του πένθους που διέρχεται το παιδί και να του προσφέρει χρόνο για να αναπτύξει τις ικανότητές του που επηρεάζονται από το πένθος και που προσωρινά έχουν ανασταλεί. Χωρίς να αποβεί πιεστικός, ο εκπαιδευτικός χρειάζεται να διαμορφώσει το κατάλληλο κλίμα, ώστε να εκφράσει το παιδί τα συναισθήματά του και να διευκολυνθεί στην αποκατάσταση της ψυχικής του σταθερότητας.

Η επούλωση του εσωτερικού τραύματος που η απώλεια δημιουργεί σ’ ένα παιδί γίνεται σταδιακά. Αν, παρά το πέρασμα των μηνών, η ψυχική διάθεση του παιδιού δεν αλλάζει, τότε η επικοινωνία με κάποιον ειδικό κρίνεται απαραίτητη για να αποκατασταθεί η ισορροπία, αλλά και η κοινωνικότητα του ατόμου.

Σε κάθε περίπτωση, το αίσθημα της απώλειας και η διαδικασία του πένθους είναι δύσκολα για ένα παιδί. Το πιο σημαντικό είναι το παιδί να αισθάνεται πως υπάρχει πάντα δίπλα του κάποιος που το αγαπάει και το φροντίζει και πως αυτή η σχέση δεν πρόκειται να διαταραχτεί παρά το μοιραίο γεγονός που συνέβη.

ΠΗΓΗ:     ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΩΝ ΝΕΩΝ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ

Διανομή Λογοτεχνικών Βιβλίων στους/στις μαθητές/τριες

Σας ενημερώνουμε ότι τις επόμενες ημέρες θα διανεμηθούν στους/στις μαθητές/τριες της σχολικής μας μονάδας λογοτεχνικά βιβλία, στο πλαίσιο της προώθησης της φιλαναγνωσίας, σύμφωνα με σχετική πρωτοβουλία του ΥΠΑΙΘΑ και του ΙΤΥΕ Διόφαντος.

Συγκεκριμένα, τα βιβλία που θα διανεμηθούν ανά τάξη είναι τα εξής:
• Α΄ τάξη: «Ελληνική Μυθολογία»
• Β΄ τάξη: «Ο μικρός πρίγκιπας» (Αντουάν ντε Σεντ-Εξιπερί)
• Γ΄ τάξη: «Παραμύθι χωρίς όνομα» (Πηνελόπη Δέλτα)
• Ε΄ τάξη: «Μαύρη Καλλονή» (Άννα Σιούελ)
• ΣΤ΄ τάξη: «Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες» (Ιούλιος Βερν)

Όσον αφορά τη Δ΄ τάξη, το βιβλίο Μέγας Αλέξανδρος (Νίκος Καζαντζάκης) «Τα Ψηλά Βουνά» θα διανεμηθεί σε μεταγενέστερο χρόνο, καθώς η συσκευασία και αποστολή του βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη.

Με εκτίμηση,
Ο διευθυντής
Βουρλέτσης Ιωάννης

Σχολική Επίσκεψη της Α’ τάξης

Η Α΄ τάξη του Δημοτικού επισκέφτηκε το STEM στην Αγία Παρασκευή και συμμετείχε σε πρόγραμμα εκπαιδευτικής ρομποτικής.
Οι μαθητές συζήτησαν για τα ρομπότ, τις χρήσεις τους και τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να βοηθούν τον άνθρωπο στην καθημερινή ζωή.
Στη συνέχεια, εργάστηκαν σε μικρές ομάδες και κατασκεύασαν τα δικά τους απλά ρομποτικά μοντέλα.
Μέσα από βασικές έννοιες προγραμματισμού, έδωσαν «ζωή» στις κατασκευές τους και παρατήρησαν πώς λειτουργούν.

Δράσεις Πανελλήνιας Ημέρας κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού

Στο πλαίσιο της Πανελλήνιας Ημέρας κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού, οι μαθητές και οι μαθήτριες του Α2 μίλησαν για τη σημασία της καλοσύνης και του σεβασμού στο σχολείο. Συζήτησαν πώς νιώθει κάποιος όταν δέχεται ή παρακολουθεί περιστατικά βίας. Μοιράστηκαν σκέψεις και ιδέες για το πώς μπορούν να βοηθούν ο ένας τον άλλον και να μιλούν χωρίς φόβο. Με συνεργασία και δημιουργικότητα δημιούργησαν την αφίσα τους.

Όλοι μαζί λέμε:

ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ, ΝΑΙ ΣΤΗ ΦΙΛΙΑ! ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΔΕ ΧΤΥΠΑΝΕ, ΜΟΝΟ ΑΓΑΠΑΝΕ!

Στο τμήμα Β2, οι μαθητές/τριες ξεκίνησαν με την ανάγνωση του κειμένου της Αγγελικής Βαρελά από το Ανθολόγιο «Δώσε την αγάπη… όπως δίνεις ένα μήλο… έτσι απλά». Ακολούθησε συζήτηση για τη σημασία της καλοσύνης, της αποδοχής και της προσφοράς. Στη συνέχεια δραματοποίησαν την ιστορία, μπαίνοντας στη θέση των ηρώων και εκφράζοντας συναισθήματα και σκέψεις. Δημιούργησαν μηνύματα αγάπης και σεβασμού, έγραψαν μικρά ποιηματάκια και κατασκεύασαν ομαδική αφίσα με συνθήματα όπως «Όλοι φίλοι μια αγκαλιά, να γελάμε δυνατά» και «Με αγάπη και φιλία διώχνουμε τη βία». Η δράση ολοκληρώθηκε συμβολικά με την προετοιμασία μιας κοινής φρουτοσαλάτας, ώστε τα παιδιά να θυμούνται πως, όπως τα φρούτα γίνονται πιο γλυκά όταν ενώνονται, έτσι και οι άνθρωποι γίνονται πιο δυνατοί όταν συνεργάζονται.

Οι μαθητές/τριες του Γ1 ζωγράφισαν και έγραψαν συνθήματα και εικόνες για τη φιλία και την αποδοχή πάνω σε λευκές μπλούζες, μετατρέποντάς τες σε ένα συμβολικό μήνυμα κατά του σχολικού εκφοβισμού.

Στο τμήμα Γ3 πραγματοποιήθηκε συζήτηση με αφορμή οπτικό υλικό και κάρτες με παραδείγματα περιστατικών εκφοβισμού, όπου αναδείχθηκε ο ρόλος των παρατηρητών στη διαχείριση τέτοιων περιστατικών. Οι μαθητές /τριες γνώρισαν τα είδη του εκφοβισμού και δημιούργησαν συννεφόλεξο για τον διαδικτυακό εκφοβισμό. Διαμόρφωσαν το σύνθημα «Όταν οι φίλοι είναι κοντά, ο νταής μένει μακριά» και κατασκεύασαν επιτοίχιο κολλάζ σε κοινόχρηστο χώρο μετά την ανάγνωση του παραμυθιού «Τα μπαλόνια της φιλίας». Επίσης, διάβασαν την κοινωνική ιστορία «Πώς σταματώ τον εκφοβισμό», δημιούργησαν αραχνογράφημα για τη φιλία ύστερα από ιδεοθύελλα και γνώρισαν το «θυμόμετρο», μαθαίνοντας τρόπους διαχείρισης του θυμού. Οι δραστηριότητες ολοκληρώθηκαν με τη δημιουργία ενός lapbook που συγκέντρωνε όλο το υλικό της εργασίας τους.

Οι μαθητές/τριες του Δ2 παρακολούθησαν βίντεο σχετικό με το θέμα της σχολικής βίας και του εκφοβισμού. Ακολούθησε συζήτηση, δραματοποίηση με βάση σχετικό σενάριο και δημιουργία αφίσας με μηνύματα κατά του σχολικού εκφοβισμού.

Τέλος, στο τμήμα Ε3 πραγματοποιήθηκε ανάγνωση της ιστορίας «Η σημαία της Φροξυλάνθης» από το βιβλίο «Μίλα μη φοβάσαι». Ακολούθησε συζήτηση και οι μαθητές/τριες διατύπωσαν προτάσεις για πιθανές λύσεις σε περιπτώσεις βίας στον σχολικό χώρο.

Οι μαθητές/τριες του ΣΤ2 εργάστηκαν σε ομάδες και δημιούργησαν ζωγραφιές και συνθήματα κατά του σχολικού εκφοβισμού, εκφράζοντας μέσα από τη δημιουργικότητά τους την αξία της φιλίας, του σεβασμού και της συνεργασίας.

Οι δράσεις αυτές βοήθησαν τους μαθητές να κατανοήσουν τη σημασία του σεβασμού, της ενσυναίσθησης και της συνεργασίας, στέλνοντας το μήνυμα ότι η φιλία και η αλληλεγγύη μπορούν να αποτελέσουν την πιο ισχυρή απάντηση απέναντι στον σχολικό εκφοβισμό.

Ενημέρωση για τον «3ο Παλλήνιο Δρόμο» – Συμμετοχή μαθητών

Τσάντα στο σχολείο, 06/03/2026

Αγαπητοί γονείς και κηδεμόνες,

Σας ενημερώνουμε ότι στις 06/03/2026, σύμφωνα με το αναρτημένο πρόγραμμα (δείτε εδώ), το Σχολείο μας θα υλοποιήσει τη δράση «Η τσάντα στο σχολείο», βάσει της Αριθ. Πρωτ. Φ.7219218Δ1, 13-12-2017 απόφασης του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων.

Ο Διευθυντής

Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας στο σχολείο μας

Η 9η Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης του εθνικού μας ποιητή Διονύσιου Σολωμού, έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, με στόχο την ανάδειξη του θεμελιώδους ρόλου που διαδραμάτισε η ελληνική γλώσσα ανά τους αιώνες και τη συμβολή της στη διαμόρφωση του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου πολιτισμού. Η ελληνική γλώσσα αποτέλεσε φορέα σημαντικών επιστημονικών, φιλοσοφικών και λογοτεχνικών κειμένων και συνεχίζει έως σήμερα να αποτελεί μία από τις μακροβιότερες ζωντανές γλώσσες στον κόσμο. Η κατανόηση της αξίας και της διαχρονικότητάς της αποτελεί βασικό στόχο της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, οι μαθητές και οι μαθήτριες του σχολείου μας συμμετείχαν σε ποικίλες δημιουργικές και βιωματικές δράσεις, οι οποίες ανέδειξαν τον πλούτο, την ιστορία και τη σημασία της ελληνικής γλώσσας.

Στο Α1, οι μαθητές παρακολούθησαν εκπαιδευτικό βίντεο για τη ζωή και το έργο του Διονύσιου Σολωμού και δημιούργησαν αφίσα με ελληνικές λέξεις που έχουν δανειστεί άλλες γλώσσες, κατανοώντας την παγκόσμια διάδοση της ελληνικής γλώσσας.

Στο Β2, οι μαθητές επέλεξαν δύσκολες ή αγαπημένες λέξεις, τις κατέγραψαν και τις εικονογράφησαν, δημιουργώντας ένα εικονογραφημένο λεξικό. Παράλληλα, παρακολούθησαν και δραματοποίησαν μύθους του Αισώπου, ανακάλυψαν λέξεις άλλων γλωσσών με ελληνικές ρίζες και δημιούργησαν κολάζ με ομοιοκαταληξίες και ρήσεις σημαντικών προσωπικοτήτων, ενώ έγινε και αναφορά στον εθνικό μας ποιητή.

Στα Γ2 και Γ3, οι μαθητές παρακολούθησαν το παραμύθι «Ο Ραφτάκος των Λέξεων» και δημιούργησαν εικαστικές συνθέσεις με λέξεις της επιλογής τους, συνδέοντας τη γλώσσα με τη δημιουργική έκφραση. Συμμετείχαν σε γλωσσικά παιχνίδια, δημιούργησαν ακροστιχίδες και γνώρισαν λέξεις με ρίζες στην αρχαία ελληνική γλώσσα. Μέσα από δραστηριότητες του μαθήματος της Ιστορίας, σύγκριναν εκφράσεις διαφορετικών εποχών, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε και η γνωριμία με λέξεις άλλων γλωσσών, αναδεικνύοντας τη διαχρονική επιρροή της ελληνικής.

Στο Ε2, οι μαθητές δημιούργησαν τη «χρονομηχανή της ελληνικής γλώσσας», εξερευνώντας τη διαδρομή της μέσα στους αιώνες. Γνώρισαν σημαντικά έργα που γράφτηκαν στην ελληνική γλώσσα, αναφέρθηκαν σε Έλληνες ποιητές και συγγραφείς, συμμετείχαν σε παιχνίδια λεξιλογίου και δραστηριότητες φιλαναγνωσίας, ενισχύοντας τη σχέση τους με τη λογοτεχνική μας παράδοση.

Στο ΣΤ1 οι μαθητές/τριες έχουν ήδη αγκαλιάσει με ενθουσιασμό το βιβλίο της συγγραφέως Εύης Πίνη, με τίτλο ” Η ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ” (βραβείο Ακαδημίας Αθηνών, βραβείο Ιδρύματος Ουράνη). Μετά την ολοκλήρωση της ανάλυσης του έργου, θα έχουμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε τη συγγραφέα στο σχολείο μας. Σκοπός της συνάντησης θα είναι για τους/τις μαθητές/τριες να αναδείξουν τις ιδέες και τα συναισθήματα που προέκυψαν από την ανάγνωση του έργου, σε σχέση με τα θέματα της αρχαιοκαπηλείας, της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και του ελληνικού πολιτισμού.

Τέλος, στο μάθημα της Θεατρικής Αγωγής, οι μαθητές συμμετείχαν σε παιχνίδια ρητορικής, καλλιεργώντας τις δεξιότητες προφορικού λόγου, έκφρασης και επικοινωνίας και αναδεικνύοντας τη δύναμη της ελληνικής γλώσσας ως μέσου δημιουργίας.

Μέσα από όλες αυτές τις δράσεις, οι μαθητές και οι μαθήτριες κατανόησαν τη σημασία της ελληνικής γλώσσας ως φορέα πολιτισμού, γνώσης και δημιουργικής έκφρασης, ενισχύοντας τη σχέση τους με τη γλωσσική και πολιτιστική μας κληρονομιά και αναγνωρίζοντας τη διαχρονική και παγκόσμια αξία της.

Εκπαιδευτική Δράση: Φροντίζω το σώμα μου-Μαθαίνω να προσέχω τον εαυτό μου και τους άλλους

Με ιδιαίτερη χαρά πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας η εκπαιδευτική δράση με τίτλο «Φροντίζω το σώμα μου – Μαθαίνω να προσέχω τον εαυτό μου και τους άλλους», στην οποία συμμετείχαν όλοι οι μαθητές και οι μαθήτριες του Δημοτικού. Η δράση σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε από τη Σχολική Νοσηλεύτρια του σχολείου μας, κ. Σταμίρη Παναγιώτα, με στόχο την καλλιέργεια βασικών γνώσεων και στάσεων γύρω από την ασφάλεια και τις Πρώτες Βοήθειες, μέσα από βιωματική και διαδραστική προσέγγιση.

Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης, τα παιδιά συμμετείχαν ενεργά, συζήτησαν καθημερινά περιστατικά, διατύπωσαν απορίες και προβληματισμούς και κλήθηκαν να σκεφτούν πώς θα αντιδρούσαν σε μια κατάσταση ανάγκης. Έμαθαν να αναγνωρίζουν τον κίνδυνο, να παραμένουν ψύχραιμα και να ζητούν βοήθεια από ενήλικα όταν χρειάζεται, καθώς και τη σωστή χρήση των αριθμών εκτάκτου ανάγκης. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη σημασία της πρόληψης, της υπευθυνότητας και της αλληλοϋποστήριξης μέσα στη σχολική κοινότητα.

Μέσα από παραδείγματα και απλά σενάρια, τα παιδιά κατανόησαν τι μπορούμε να κάνουμε σε περίπτωση μικροτραυματισμού ή πτώσης, αλλά και ποια είναι τα όρια της δικής τους παρέμβασης. Η δράση αποτέλεσε μια ουσιαστική εμπειρία μάθησης, ενισχύοντας την αυτοφροντίδα, την ενσυναίσθηση και το αίσθημα ευθύνης απέναντι στον εαυτό μας και στους άλλους.

Ευχαριστούμε θερμά όλα τα παιδιά για τη συμμετοχή και το ενδιαφέρον τους.